Friday, July 15, 2005

14 juli: *****FINALE en WINNERS*****

allemaal WINNAAR: chapeau!!


Class Boat Name Elapsed Time Corrected Time Position

MONOHULLS
Open 40 (Pen Duick)
Hayai
21D 18H 17M ---- 1st

IRC 1 (Gipsy Moth)
Atlantix Express 21D 4H 40M 27D 18H 52M 3rd
Echo Zulu 23D 22H 50M 26D 13H 29M 2nd
Olympian Challenger 20D 5H 24M 23D 7H 11M 1st
Vijaya 32D 5H 4M 34D 0H 22M 4th

IRC 2 (Jester)
Trois Mille Sabords 25D 23H 48M 25D 22H 33M 1st
Reality 41D 16H 15M 39D 1H 14M 2nd

IRC 3 (Eira)
Amelie of Dart 30D 4H 32M 25D 10H 47M 3rd
Ayesha of St Mawes 35D 14H 19M 32D 0H 02M 6th

Chimp 30D 18H 7M 27D 22H 57M 4th
Quest II 34D 04H 15M 31D 20H 28M 5th

Tamarind 26D 2H 48M 23D 7H 6M 1st
Zeal 27D 10H 31M 25D 7H 9M 2nd

Three Cheers (Mocra)
Cotonella 17D 21H 41M
29D 14H 16M 3rd
Houd Van Hout 25D 16H 45M 27D 7H 36M 1st
Spirit
18D 8H 43M 27D 17H 29M 2nd
Shockwave
27D 9H 19M 40D 11H 31M 4th

Manureva (Open 50 Multis)
Branec 18D 6H 7M
--- 1st


PRIZE GIVING DINNER & REUNION
15th OCTOBER 2005
AT RWYC in Plymouth

Tuesday, July 05, 2005

5 juli 2005: laatste finishers - einde race verslag

Gerry Hughes arrives in Newport
3 Jul 2005 19:57
From the Faraday Mill OSTAR Website03/07/05 on 15:28:45


Gerry Hughes crossed the finishing line off Castle Hill, Newport at 1130hrs local time on Saturday morning and is now safely moored up at the Newport Yacht Club. Gerry Hughes

Paul Heiney
has crossed the finish line at Castle Hill Lighthouse at 21.34 DST on July 3rd ( 01.34 UTC 4 July ).
Cees Groot (5 juli: distance to finish 232.6 miles) still has a long way to go but reported today that he was making for Newport as fast as he could !!!!
© Petit Bateau 2005


Leon schrijft:
We zaten net uit te puffen op onze boei-mooring, toen we geheel onverwachts (3 juli) de Quest II langs zagen varen, zeilend in de haven.
Gerry Hughes is dus doof en iedereen had zich zorgen gemaakt over hem, want we wisten dat zijn motor het niet meer deed, dus geen elektra/communicatie, niemand wist waar hij precies was.
Onmiddellijk in de bijboot gesprongenen, hem naar de kant gesleept, voor mij het meest emotionele moment van de hele happening; gelukkig stond Huib (Swets) net op de steiger en kon ook assisteren; de laatste RWYC-mensen waren net vertrokken, dus voelden wij het als onze taak hem op te vangen; echt ongelooflijk, doof en dan zoveel problemen en toch aankomen.

Zijn vouw (van Gerry) verbleef in hotel in Boston en werd natuurlijk direct gebeld; toch nog champagne en een heel warm welkom:
nog nooit iemand zo blij gezien, werkelijk een fantastisch moment.



GENIET NU VAN VAKANTIE, HAN EN LEON!!

Thursday, June 30, 2005

30 juni: --- LEON (HOUD van HOUT) na de RACE: foto's en scorebord, finish Huib Swets ---

Foto's Houd van Hout: start, race finish

Score bord: unofficial results OSTAR 2005

Houd van Hout op de site van Petit Bateau

Finishers in Newport

SPORTIEF na de race!
Leon en Han genieten samen van ontspanning en overwinning!
Bart Boosman (moest de race opgeven na materiaal schade) IS AANWEZIG in Newport om mee te leven met de aankomst van zijn vrienden! Klasse!
Bart zal tot zaterdag bij Han en Leon op de Houd van Hout logeren.
Gisterenavond aankomst Huib Swets met Vijaya, na twee keer met zijn mast kopje onder te zijn gegaan. Is behouden en 'vrolijk' gearriveerd in Newport. Feestelijk weerzien!!
De enige Nederlander nog op zee, is Cees Groot op Reality met nog 639 mijl te gaan.
(redactie)

Dagboek Bart Boosman
(de franschman)
Thursday, June 30, 2005

Huib is binnen!
posted by Bart at 6:47 PM
Na Nico Budel met de enig overgebleven Open 40, en Leon Bart met zijn trimaran is gisternacht rond half 1 Huib Swets gefinished!

Hij heeft de stoerste masttop van iedereen: helemaal kaal, van antennes en windmeters staan alleen nog stompjes!
In de tweede storm, toen ik dus al niet meer meedeed, heeft hij de volle laag gekregen. Meer dan 60 knopen wind, en voor top en takel is hij twee keer plat gegaan. De boot zelf heeft het geweldig doorstaan, vrijwel zonder schade, maar Huib heeft een zware dip gehad. Het heeft eerst 3 dagen gekost om uit de storm te komen, en nog twee om zichzelf ertoe te zetten om weer door te zeilen. Hierdoor heeft hij de aansluiting met de andere boten verloren en is in een veel minder gunstig weersysteem, met veel meer windstilte, naar Newport gezeild. Vanochtend heb al ik even met hem gesproken, hij had een gat in de dag geslapen, en hij zag er goed uit. Vrolijk en blij er te zijn. En vol verhalen, waar ik natuurlijk erg nieuwsgierig naar ben. Zo zit zijn plafond vol blutsen en deuken, van voorwerpen die uit de kast tegen het plafond zijn gevallen!
Vannacht heb ik voor het laatst bij Marieke geslapen. Het was erg gezellig bij haar, bijna iedere avond het avondmaal op de barbeque bereid, maar ik mis dan natuurlijk wel het avondprogramma hier in Newport. De komende nachten slaap ik bij Leon Bart aan boord, en zaterdag ga ik met pont en bussen naar New York, Jurrien ophalen.
Bart

Friday, June 24, 2005

24 juni: dag 26 *** het is gelukt ***

Het is gelukt!


HOUD VAN HOUT
Plymouth - Newport
25 dagen, 16 uur en 30 minuten

Gisterenavond om 23.45 plaatselijke tijd passeerde de HVH de finish in Newport en werd daarmee op handicap winnaar van de "three cheers klasse voor mutihulls". Wie had dat kunnen denken!

De laatste 60 mijl vanaf Nantucket waren de weergoden me eindelijk gunstig gezind en werden in recordtijd afgelegd, bij de finish lag de finishboot met Hanneke op me te wachten om de officiële finishtijd te noteren.
Toen ik de finish passeerde schoot ik zelf uit vreugde een handstakellicht af, tjonge wat een licht geeft dat, je ziet gelijk 10 minuten niets meer.
Nadat Hanneke bij me aan boord gesprongen was zijn we, terwijl de committeeboot voor ons uit voer, naar de NYC (Newport Yacht Club) gevaren waar een ligplaats voor ons was gereserveerd. We liggen op stand tussen de 12 m jachten.

Hier is alles America Cup, er is zelfs een America's Cup Avenue; verder wordt momenteel ook de Bermuda Race gevaren, dus het is hier alleen maar zeilen wat de klok slaat, een geweldig oord.

Tot vroeg in de ochtend aan de champagne gezeten en toen naar het hotel; vanmorgen naar de NYC waar de douane op me zat te wachten, ingeklaard, raceverklaring ingeleverd en verder eigenlijk alleen maar genoten van alle gelukwensen, telefoontjes, ongewoon genieten dus.

Voorlopig wil ik iedereen bedanken voor het meebeleven, wat me enorm gesteund heeft en me zeker gestimuleerd heeft om nog harder te gaan zeilen met dit fantastische resultaat,

tot ziens!

24 juni: *** OFFICIEEL: Leon Bart wint multihull klasse***

Houd Van Hout Wins MOCRA 1


Crossing the finish line just before 23 June midnight local time Leon Bart from Holland wins the Three Cheers Class on corrected time in his 37ft trimaran Houd Van Hout.
In spite of finishing about a week earlier Pierre Antoine in Spirit has been pipped at the post by the much slower Houd Van Hout on corrected time.

During a busy night Frenchman Lionel Regnier finished in his 30ft Trois Mille Sabords at 24 June 0703 local time. His tiny yacht suffered structural damage during the middle part of the race; but was able to continue after effecting repairs. (PB trophy winner picture of PB trophy)

He was shortly followed by Mervyn Wheatley aboard Tamarind who received a rousing welcome from The Race Committee, Race Sponsors and The Newport Harbour Master as he was guided towards the Newport Yacht Club berthing. His finish time of just over 26 days has set a tough target for the other yachts in his class.

Next in line for the finishing line are Lia Ditton on Shockwave and Peter Keig on Zeal both of whom may finish in the next 24 hours.

****

Tijdschrift Zeilen vandaag 24 juni 2005:
Nog meer Nederlands OSTAR-succes: Leon Bart wint multihullklasse
De Nederlanders doen het goed in de Ostar. Vanochtend om 05.15 Nederlandse tijd zeilde Leon Bart zijn trimaran Houd van Hout over de finishlijn. Daarmee wint hij de multihullklasse op handicap. Het is nog wachten op de officiële bevestiging van de uitslag. Kijk voor meer informatie over Bart en zijn zelfgebouwde tri op www.houdvanhout.info.
(red.Zeilen)
*****
*****

24 juni: --- drukte rond Newport ---

alle boten: runs per dag en afstand tot finish

---

Spannende dagen voor Aurelia Ditton (Shockwave), Huib Swets (Vijaya) en Cees Groot (Reality) :
zij naderen Newport!!
gefinished en nog te finishen
Ontvangstcommittee wacht, champagne en bier staan koud!

----

Amelie of Dart nog volop aan het zeilen::

O S T A R N E W S
Amelie of Dart Day 26
24 June 2005

Position reported 43deg09minN 63deg44minW Distance to go 356 Days log 104nm

It’s been a superb afternoon's sailing - shades on, beer cold and by 21:45 we hit the 400nm to go mark so I had averaged 5 knots off our DTF.
I’ve just finished a hearty supper of spicy stir fried beef, black beansauce and rice when at 23:30 the wind picked up to 15/16 knots & we were over pressed with Genoa & full main – our speed had dropped to 4 knots.This time, I set myself a target of 50 minutes to get the Genoa off and the Working Jib on and achieved it in 30. We didn't even heave to but continued to sail under a full main and our speed went back up to 5 knots.
I awarded myself a cointreau and cigar in the cockpit to watch the sun set I knew from the wind forecasts that I would have a disturbed night. I was up at 04:00 (tremendous stars until the moon came up about 20 mins later - great moonrise - but not photogenic) and at 06:00 I was tweaking the Wind Pilot and sails but our speed had still dropped.At 08:00, the wind suddenly strengthened to 20 knots so I took in 2 reefson the main.There was another tremendous sunrise this morning just after I'd finished sorting out the sails.

Progress has been a little slower since last night but its a second day with the shades on.
Life here is good – I had message from Martyn at Race Control since my proximity to the finish now means I featured on his 'Big Chart'. He told me that the “sun is out in Newport and the Lobsters are good" - my response was "The Suns is out off Nova Scotia, the sailing is good & the beer is cold".
I’ve had a number of emails from people asking when do I think I'll finish. I’m not tempting fate with any predictions - I am just enjoying sailing the boat as well as I can with the wind I'm given and I'll arrive when I arrive!
Kind RegardsStephen©
(Petit Bateau 2005)

Thursday, June 23, 2005

23 juni: -- HOUD VAN HOUT gefinished --

LEON is door de FINISH


en schrijft:

Het is gelukt, donderdag 23/6 om 23.45 LT gefinished, eerste op handicap.

We zitten samen gezellig op de HVH aan de champagne, zeer gelukkig te zijn, zal morgen nog uitgebreid verslag doen voor de weblog.

23 juni: --- unofficial results---

ook over
eerdere OSTAR races

23 juni: ---Houd van Hout voor de FINISH !! --

Houd Van Hout nears Newport

23 June 2005
Several competitors are lining up to finish in the next couple of days. First in line at this mornings positions was Houd Van Hout with only 93 mile to go.

Tension is mounting as frantic calculations are made to determine when he has to finish by in order to win the multi hull class on corrected time.
Our provisional calculation is that he has to finish by 14.27 UT Engl.time ( = 15.27 NL) tomorrow 24th June which equates to 10.27 local time in Newport.
Leon reports that he has hardly any wind so it will be very close and we may have to run the calculations several times to make sure we obtain the correct result.

Close on his heels are Trois Milles Sabords and Tamarind with 115 and 135 miles DTG respectively.

The best days run yesterday was achieved by Lia Ditton covering 186 miles in her lightweight tri Shockwave. Lia also reported seeing the Challenge fleet as they sailed out from Boston bound for France.
Steve Gratton has sent in pictures of whales which approached his yacht in two groups last night and we hope to post them on the website later today.

(www.faradaymillostar2005.co.uk)

23 juni: dag 25

12.00 UT
HOUD VAN HOUT
positie: 41 14N / 69 21W
afstand tot finish: 90.62


Het blijft spannend!.
Gisteren dacht ik jullie vandaag te kunnen vertellen dat ik op dit moment Nantucket wel voorbij zou zijn en een laatste spurtje op de finish zou nemen, niet dus!
De windstilte waar ik ook melding van maakte lag helaas 30 mijl oostelijker en had me dus lelijk te pakken; van middernacht tot vanmorgen 6 uur gewoon stil gelegen, maar wel lekker geslapen.
Tot dat de wind gisteren helemaal inzakte had ik wel ontzettend lekker gezeild; de wind was nog wat meer geruimd en onder spinaker (een lapje van 110 m2) speerde ik aanvankelijk zoals gepland op Nantucket af, later kromp de wind weer wat en ook met de code-zero (lichtweer voorzeil 55 m2,vliegend gehesen vanaf een klein boegsprietje) ging het nog heel aardig, totdat de wind ophield. Inmiddels lopen we weer vaart met een knikje in de schoot en de code-zero. Dit zeil is er één van de prijsvechter zal ik maar zeggen, door een foutje (overigens keurig opgelost) werd het ding laat geleverd en ik had er dan ook nog helemaal geen ervaring mee; inmiddels begin ik dit gele lapje te waarderen, al is 'ie wat aan de kleine kant. Hij genereert onder hele lichte omstandigheden, zoals nu, meer power dan de veel vlakker gesneden genua die toch ook 50 m2 groot is.

Toen ik vanmorgen over mijn preekstoel hing om die code-zero aan te haken schrok ik me rot, dacht een briesend paard achter me, bleek weer een walvis: die beesten houden van stil weer, komen ze blijkbaar aan de oppervlakte en weer waren het er aan aantal bij elkaar: fantastisch gezicht; fotograferen lukt gewoon niet, maar heb toch wel 50 foto's geschoten, maar steeds net te laat ben ik bang. Later kwamen er nog dolfijnen een kijkje nemen, de zee leeft hier, eigenlijk elke keer als je van diep in ondiep water komt gebeurt dit. Op deze onderwaterafgronden komen de vissen blijkbaar af.

Maar goed, nu de stand van zaken v.w.b. de eindoverwinning: kan het nog?? met nog 80 mijl voor de boeg en een uiterste finish tijd die over 24 uur bereikt moet zijn (vrijdag 24/6 15.28 utc)? Zou ik met gemiddeld 3,333333 kn. het nog net kunnen redden?
Dat kan natuurlijk alleen als zich geen (lange) windstiltes meer voordoen, laten we het hopen.
Het is prachtig weer, strak blauwe hemel, volop zon, Nantucket komt nu in zicht en Hanneke sms-te net dat het ontvangstcommitee er klaar voor is:
wat wil een mens nog meer? WINNEN!

nog eenmaal: (groen stipje nadert rode stip) Leon kan het feestgedruis in Newpoort al horen!!
de officiele posities en afstand 12.00 uur
afstand tot finish (petit bateau)
HvH voor Newport....
en wat Aurelia Ditton en Peter Adriaans beleven op petit bateau

Nantucket?: Leon spurt er voorbij..


*****
Tot morgen!

Wednesday, June 22, 2005

22 juni: dag 24

12.00 UT
HOUD VAN HOUT
positie: 42 35N / 67 22W
afstand tot finish: 189.6


HET IS ER..R..UG.. SPANNEND!!
Leon schrijft:
De spanning is te snijden op de HVH. Om 12.00 utc, heb ik zoals iedere middag, mijn positie doorgegeven aan Newport en met nog 209 mijl tot de finish gaat het er nu echt om spannen.
Het afgelopen etmaal onveranderde wind, dus kruisen en als je dan weer 100 mijl dichterbij gekomen bent mag je eigenlijk niet klagen: de HVH doet zijn best.
Als ik de Spirit (die nu 1 ligt op handicap; 2 ligt de Cotonella) wil verslaan, dus mezelf winnaar van de OSTAR op handicap mag noemen, moet ik deze laatste 209 mijl in 49 uur en 28 minuten zien af te leggen, wat neerkomt op een gemiddelde van 4,2 knopen. Dat zou makkelijk moeten kunnen, als het weerbericht uitkomt.
Zojuist een gribfile ontvangen waarin voorspeld wordt dat de wind gaat ruimen naar Noord en nog wat toeneemt tot 15 kn., dat zou dan spuiten worden en dat zou heel goed uitkomen want bij Nantucket Island ligt een windstilte op de loer, die later morgenmiddag zal gaan intreden.
De vraag is nu: wie is er eerder de windstilte of HVH, bloedstollend!
Eddystone Rock en Nantucket Island zijn de enige 2 merken die aan stuurboord gerond moeten worden, volgens het wedstrijdreglement. Vanaf Nantucket is het nog 60 mijl naar de finish.
YES we lopen 7 mijl, onder code 0 en gaan recht op Nantucket af, eta morgenochtend 0400 boord tijd.
Door al deze adrenaline is er van slapen de afgelopen nacht weer niet veel terecht gekomen, de kookwekker heb ik min of meer afgeschaft, daar is het radaralarm voor in de plaats gekomen, heeft als zodanig niets met mijn eigen radar te maken, maar reageert op de uitgezonden radar van andere schepen en zorgt er dan tevens voor dat de HVH een dikke echo geeft. Dit apparaat, ik noem het maar een actieve radarreflector, was verplicht gesteld en ik moet zeggen, heel zinnig. Het vervelende met de kookwekker is dat, als je er doorheen slaapt, blijf je ook slapen. Maar bij het radaralarm begint bij de eerste aanstraling een irritant belletje te rinkelen, eerst nog af en toe en hoe dichter bij het schip komt, hoe langduriger totdat het continu blijft gaan en daar wordt je uiteindelijk wel wakker van. Midden op de oceaan kom je zo weinig tegen, ik heb geloof ik welgeteld 2 schepen gezien, dat je daar aardig gaat vertrouwen op het alarm, waar ik nu vaar in de golf van Maine is het nog rustig maar zo nu en dan kom je een visserman tegen en zojuist 2 Canadese oorlogsschepen die vroegen waar ik vandaan kwam; nog een jong luitenantje moest waarschijnlijk een paar standaard vragen stellen; bij de vraag, last port of call vroeg hij niet eens door, tot mijn spijt; had nog wel wat meer willen vertellen, maar het volgende schip diende zich aan, een fruitjager, die antwoordde op dezelfde vraag, natuurlijk: Rottrerdam.
Zo zie je maar de weinige schepen die je ziet gaan of komen van Rotterdam, doet me even aan al die collega's denken die mij natuurlijk een idioot vinden: hoef je eindelijk' s nachts je bed niet meer uit, ga je, geheel vrijwillig, je nachtrust verzieken; ja mannen maar dit is leuk en vergeet niet je hebt je bedje altijd bij je, dus als het niet meer gaat kruip je er gewoon weer even in, verder probeer ik zoveel mogelijk een normaal dagritme vast te houden, 's avonds na eten wel gelijk plat, dan de nacht door met hazeslaapjes, want wat eigenlijk veel belangrijker is dan de omringende scheepvaart, die er dus niet zo veel is, is de stand van de zeilen, om minstens het half uur wel even een blik naar boven, hoe staat het erbij.
Terwijl ik dit zit te tikken al weer 3 keer de schoten gevierd en wederom, YES 8,5 kn. eta Nantucket 0300 vannacht, zou het dan toch echt gaan lukken, ongelofelijk dat na 3218 mijl gezeild te hebben de finishtijd zo nauw luistert.
Hanneke vliegt nu de oceaan over, naar Boston, ze zou veel naar beneden kijken waar ik allemaal geweest ben.
Morgen hoop ik jullie zeker te kunnen mailen of we de windstilte zijn vóór gebleven en jullie weten het gezegde (EJ zeker!):
"ook al ziet men kerk en huis reeds staan, dan is de reis nog niet gedaan".
Tot morgen!

22 juni -- ECHO ZULU finishes --

PHIL RUBRIGHT (ECHO ZULU) ARRIVES IN NEWPORT


22 June 2005
In the early hours of this morning the first American competitor, Phil Rubright crossed the finish line at Castle Hill in his 45ft. boat Echo Zulu. Phil's elapsed time was 23days 22hrs 50mins.

The next competitors to finish will be Leon Bart, who reported today that he had 189 miles to go and Lionel Regnier and Mervyn Wheatley who reported that they both had 210 miles to go.
(www.faradaymillostar2005.co.uk)

Tuesday, June 21, 2005

21 juni: dag 23

12.00 UT
HOUD VAN HOUT
positie: 43 06N / 64 48W
afstand tot finis: 334.4


Sinds de afgelopen 24 uur is de wind ZW-lijk, nam gisteren avond onder de kust nog even toe tot 25 kn. maar is nu weer een aangename 15 kn. over dek, waarbij de HVH prima zeilt, hoog aan de wind; vaart 8,5 kn.
Het zeewindje waar ik gisteren op hoopte bleef helaas uit en zo zullen we moeten blijven kruisen, geheel in overeenstemming met de weerberichten, ook het afgelopen etmaal weer een kleine 100 (93 om precies te zijn) mijlen gemaakt.
Eigenlijk prachtig zeilweer, maar met wind op de kop blijft het knokken.

Van de kust kon ik, met de ondergaande zon op de achtergrond, weinig zien, vrij laag, toen het eenmaal donker was zag ik wat verlichting, maar het begon op te briesen, toch nog een rif gestoken en kotterfok erop en ben toen maar weer de zee ingestoken bij deze ruige kust had ik verder ook niks meer te zoeken.
Gedurende de nacht, ondanks de wind, ook nog een paar mistbanken gehad. Door het radaralarm ontdekte ik een grote echo die snel dichterbij kwam en blijkbaar niet van plan was voor me uit te wijken, terwijl ik in de kuip stond en elk moment verwachtte een schip in zicht te krijgen, gebeurde dit niet. Pas toen het gevaar geweken was, trok de mist ineens op en zag ik een grote tanker, op een halve mijl afstand nog in een flard mist weg varen, richting Rotterdam; heb zelf ook nog wel met een Shell tanker in de Bay of Funday (Portland) olie gelost, ik geloof vanuit Nigeria, maar kan me hier weinig meer van herinneren, is ook al zo'n 30 jaar geleden.
Verder bleef het de hele nacht glashelder met een prachtige sterrenhemel met een bijna volle maan.

Inmiddels beginnen een paar voorraden uitgeput te raken, drinkwater en melk beide op rantsoen; flessenwater is er nog net genoeg, maar afwassen doe ik al een paar dagen in zeewater en gaat ook prima; de melk heb ik nodig voor de muesli en brinta ontbijten, dat wordt wat lastiger, de bruine voorgebakken petit pains van AH bevallen prima en zijn er nog genoeg; boter raakt ook op; blik- en droogvoer is er nog meer dan voldoende, daar zou ik de wereld nog wel mee rondkomen. Best lastig om daar goede inschatting van te maken, het lijkt ook wel of je smaak verandert: zette laatst koffie wat me helemaal niet smaakte.
Zit nu bij Cape Sable, ZW-lijkste puntje van Nova Scotia en nog 300 mijl tot de finish.


dobberen voor de N.Amerikaanse kust
afstanden en posities vandaag 12.00 UT
waar ligt Cape Sable?

21 juni: --weinig wind, dus weinig FINISH vandaag--

SLOW FINISH FOR PHIL RUBRIGHT

21 June 2005 on 16:00:18
Yesterdays position reports showed Phil Rubright in Echo Zulu with only 143 miles to the finish and an expected arrival early on Tuesday morning. Unfortunately Phil's progress over the last 24 hours has been slow and he reported today that he still had 90 miles still to go !! By contrast todays report from Richard Hatton in Chimp was that he was experiencing very strong winds and very rough seas.
(
www.faradaymill2005.co.uk)



Uit: Waterkampioen
Over Nico Budel, Leon Bart en de andere Nederlandse OSTAR zeilers

In de twaalfde editie van de Ostar is Nico Budel met zijn Open 40 Hayai als eerste van de Nederlandse deelnemers aangekomen in Newport. Hij passeerde op 20 juni om 5.30 uur als zesde de finishlijn na een oceaanoversteek van 21 dagen, 18 uur en 17 minuten en won daarmee de Open 40-klasse.

De kans bestaat dat de Driebergenaar Leon Bart de winnaar van zijn klasse gaat worden. Hij moet dan op 24 juni voor 15.28 uur aankomen. Zijn 37 voet trimaran Houd van Hout mag er volgens de rating ongeveer 1,5 keer zo langover doen als de 43 voet trimaran Spirit van de Fransman Pierre Antoine, die als derde binnenkwam.

Line honours
De Italiaan Franco Manzoli ging al op 16 juni om 4.41 uur plaatselijke tijd met zijn 40-voet trimaran Cotonella over de finishlijn. Hij pakte in Newport de line honours na een oversteek van 17 dagen, 21 uur en 41 minuten.

Bart (56) had op dat moment met zijn trimaran juist de Noord-Atlantic bedwongen en Cape Race bereikt. Met nog 850 mijl naar Newport te gaan, had hij nog zo’n 6,5 dag nodig. Budel (66) was toen met Hayai nog 450 mijl van de finishlijn verwijderd, Huib Swets (46) met de 40 voet Vijaya nog 1.00 mijl en Cees Groot (56) met zijn Catalina 380 Reality moest nog 1.00 mijl afleggen.
Manzoli is de eerste Italiaan die in de Ostar de line honours op zijn naam schrijft. Hij profiteerde de laatste week van ideale zeilomstandigheden en kon in een directe lijn op Newport aansturen. Net als Leon Bart heeft hij trimaran, die ook wel de ‘ondergoedboot’ wordt genoemd naar de naam van de sponsor, zelf ontworpen en gebouwd.

Zware tol
Bij de aankomst van de Italiaan hadden van de 34 deelnemers die op 29 mei aan de start in Plymouth waren verschenen, veertien (38 procent) opgegeven. De Noord-Atlantische Oceaan had met name in de eerste week een slagveld aangericht en een zware tol geëist. In de vorige editie in 2000 vielen 32 van de 71 deelnemers uit. Met 45 procent uitvallers was dat de zwaarste oversteek ooit, want over alle jaren gerekend komt het percentage gemiddeld op 29 uit. Van de acht vertrokken Nederlanders waren er nog vijf in de strijd.
Opmerkelijk was de herstart vanuit Plymouth van Pieter Adriaans met Open 40 Robosail. Hij had met zijn experimentele boot na enkele dagen zeilen problemen gekregen met de boordhydrauliek en keerde terug. Omdat hij in de haven alles zelf kon repareren, mocht hij volgens de reglementen opnieuw starten. Hij vertrok op 11 juni alsnog om zijn droom waar te maken.

Andere uitvallers
Eerder waren drie Nederlandse deelnemers uitgevallen. De harde wind had op 1 juni de mast van de 39-voeter Octavus doen knappen. Bart van de Loosdrecht (54) wist op eigen kracht Ierland te bereiken. Vijfvoudig Ostar-veteraan Bertus Buys was met zijn 40 voet Sea Berryl teruggekeerd naar Plymouth met een onherstelbaar beschadigd grootzeil. Bart Boosman (33) brak op 4 juni met zijn 30-voeter De Franschman zijn stuurboordstag en moest opgeven. Ook deBelgen Ronny Nollet met de Open 40 La Promesse en Michel Kleinjans met de Open 40 Roaring Fourty waren door de oceaan geveld en moesten er de brui aan geven.

(WATERKAMPIOEN: Icif Coelingh)


Bijna zou je wensen dat de zeilers nog op het grote water waren: daar was tenminste WIND.
De schepen die nog iets verder van de kust liggen, ondervinden nu een prettige wind richting Newport.

Zij die al veel dichterbij zijn, ploeteren met zeil en zeiltjes om toch maar zoveel mogelijk wind te vangen.
We blazen mee!!
(red.logboek)